In de bizarre houtenauto-uitdaging van WhistlinDiesel (deel 1)

De premisse: bouw een rijdende houten auto van bosafval

In “The WhistlinDiesel Wooden Car Challenge (Deel 1)” zet maker Cody Detwiler (beter bekend als WhistlinDiesel) een meerdaagse bouwcompetitie op, waarin hij volop inzet op zijn kenmerkende combinatie van mechanisch vernuft en opzettelijke chaos.

De belangrijkste regel is simpel maar meedogenloos:

• Elk team moet een rijdende auto bouwen met behulp van alleen materialen die in het bos gevonden worden voor de constructie.
• Alle teams krijgen dezelfde motor: een Yamaha Palinator 350 (een kleine, quad-achtige motor).
• Niet-houten onderdelen zijn beperkt tot bouten, moeren, schroeven en het aandrijfkettingwiel.
• Er mogen geen voorgesneden houten balken of kant-en-klare metalen onderdelen worden gebruikt; overtredingen kunnen leiden tot volledige diskwalificatie, en Cody grapt dat de betreffende auto in stukken zal worden gezaagd.

Het resultaat is vier radicaal verschillende houten voertuigen, die allemaal proberen te voldoen aan een vage definitie van een "auto": twee zitplaatsen, een maximale afmeting van 1,2 meter bij 2,4 meter, en functionele besturing en aandrijving. Er staat een prijs van $5.000 op het spel voor de best presterende en het beste algehele ontwerp.

De teams, de relaties en de terugkerende grappen

Cody verdeelt de uitdaging in vier teams van twee personen, waarbij hij gebruikmaakt van familierelaties en de chemie tussen de teamleden:

• Brady & Jeff
  • Brady is cameraman voor het kanaal; Jeff is zijn vader.
  • Cody verandert hun intro meteen in een sketch, waarbij hij grapt dat Jeff "code 62C van de auto-bouwcode" overtreedt.
• Danny & Rick
  • Danny en Rick zijn een team dat bekend staat om hun creativiteit en improvisatietalent.
• Tyler & Doug
  • Tyler en Doug zijn een team dat bekend staat om hun technische vaardigheden en hun vermogen om problemen op te lossen.
• Cody & Opa Bob
  • Cody en Opa Bob zijn een team dat bekend staat om hun humor en hun vermogen om van de uitdaging te genieten.

Gedurende de hele uitdaging zijn er terugkerende grappen en plagerijen tussen de teams. Cody wisselt af tussen het beweren dat hij "team Brady" is en later dat hij "team Tyler" steunt, waarna hij wordt beschuldigd van het voortdurend wisselen van kant om te voorkomen dat hij de prijs moet delen. Hij bespot de andere bouwwerken als "huizen", "blokken", "kubussen" en "houten aambeeld", terwijl zij op hun beurt beweren dat zijn auto pas laat in het proces meer dan drie planken met elkaar verbonden zijn. Er worden grappen gemaakt over het "achterhouden" van hun voortgang, wat even verkeerd wordt geïnterpreteerd als een racistische term, wat leidt tot een heen-en-weer-gesprek over "slachtoffermentaliteit". Wanneer het wiel van een van de teams tijdens het testen splijt, roept Cody uit dat ze nu nul functionerende wielen hebben en viert hij dit als een concurrentievoordeel.

Aan het einde van de bouw dagen zijn iedereen uitgeput, ze hebben het over vroege ochtenden en dat ze op energiedrankjes leven, maar ze blijven de humor hoog houden.

Dag-tot-dag voortgang en de eerste echte tests

• In het begin heeft niemand een duidelijk concept. Cody geeft toe dat zijn team "helemaal niets" heeft, terwijl anderen beweren dat ze "het aan het uitzoeken zijn" of dat ze pas net een plan beginnen te maken.
• Eén team overweegt een carrosserie in de stijl van een uitgeholde kano om het geheel "natuurgetrouw" te houden.
• Tyler schetst een driewieler in de stijl van een Polaris Slingshot: een aangedreven achterwiel en twee voorwielen voor de besturing, plus uitgeholde stoelen van een omgevallen boom.

Aan het einde van de tweede dag:

• De meeste teams hebben de motoren ruwweg geplaatst en een soort besturingsconcept uitgewerkt.
• Cody's team heeft een motor gemonteerd en de koppeling en het gaspedaal gedeeltelijk functioneel, maar geen voltooide wielen. Heftruckwielen worden schertsend genoemd als een verboden snelkoppeling.

De derde en vierde dagen draaien om het werkend krijgen van houten wielen:

• Tyler en Doug besteden veel tijd aan het omzetten van boomstammen in ruwe schijven, waarbij ze eerst drie wielen vormen (ze maken een driewieler) en vervolgens de aandrijfas verfijnen.
• Het barsten wordt een probleem: de schijven beginnen te splijten als ze drogen, waardoor ze gedwongen worden om ze te versterken en opnieuw vorm te geven om trillingen te verminderen.

Enkele belangrijke technische oplossingen:

• Op Tylers auto worden rijen spijkers gebruikt als een soort kettinggeleiders rond het tandwiel.
• Cody's team verzint een houten "dyno-standaard" om het achterwiel te laten draaien en het tandwiel uit te lijnen, omdat het simpelweg opkrikken van de auto de ongelijkmatige wielen niet stevig vasthoudt.

Cody moet ook zijn besturingssysteem opnieuw bouwen nadat hij ontdekt dat de input omgekeerd is. Hij en zijn team experimenteren met meer traditionele houten schakelmechanismen die een normale links-rechts-beweging bieden.

Aan het einde van de bouwdagen is Cody's auto rijdend, maar kwetsbaar:

• Hij maakt een korte rit uit de werkplaats voordat de achteras breekt.
• Het deksel van de brandstoftank valt er meteen af omdat het niet volledig vastzat.

Ondanks dat is het een van de weinige auto's die überhaupt onder eigen kracht rijdt, waardoor hij goed gepositioneerd is voor verbeteringen in het volgende deel.

Regels, schandalen en voortdurende plagerijen

Omdat de belangrijkste regel is "alleen materialen die in het bos gevonden worden", zit de video vol met regelgevoelige interpretaties en grijze gebieden.

• Op een gegeven moment confronteert een jury Danny's team:
  • Jeff, Danny's vader, wordt gespot met voorgesneden hout, wat in strijd is met wat Cody schertsend "artikel 62C van de auto-bouwcode" noemt.
  • Cody waarschuwt dat als dit hout in het voertuig wordt gebruikt, het team gediskwalificeerd kan worden en hun auto in stukken kan worden gezaagd.

Danny's groep geeft ook toe dat ze bamboe van buitenaf hebben geïmporteerd nadat Cody het als materiaal had toegestaan, omdat het technisch gezien hout was, maar niet op het terrein beschikbaar was. Dit opent de deur naar discussies over het aanschaffen van boomstammen via een online marktplaats in plaats van alles ter plaatse te kappen.

Het gebruik van metaal mag strikt beperkt zijn tot bevestigingsmateriaal en het aandrijfkettingwiel. Dat weerhoudt hen er niet van om twijfelachtige beslissingen te nemen:

• Cody loopt een van de teams tegen het lijf terwijl ze aan het lassen zijn en vraagt nadrukkelijk: "Op welk moment is de lasser betrokken geraakt bij de houten constructie?"
• Ze beweren dat ze alleen metaal gebruiken voor toegestaan bevestigingsmateriaal en tandwiel, maar de hoeveelheid elektrische vonken en het metalen geluid maakt Cody achterdochtig.
• Hij waarschuwt dat elk metaal dat verder gaat dan toegestane bevestigingsmiddelen en het enkele tandwiel kan leiden tot diskwalificatie.

Ondertussen gebruikt Cody's team tijdelijk een aangedreven zaagopstelling om te proberen hout "zelf-voedend" te zagen met de ketting, wat hij een van de slimste dingen ooit noemt - totdat het mislukt.

De hele uitdaging is doordrenkt van vriendschappelijke rivaliteit:

• Cody wisselt af tussen het beweren dat hij "team Brady" is en later dat hij "team Tyler" steunt, waarna hij wordt beschuldigd van het voortdurend wisselen van kant om te voorkomen dat hij de prijs moet delen.
• Hij bespot de andere bouwwerken als "huizen", "blokken", "kubussen" en "houten aambeeld", terwijl zij op hun beurt beweren dat zijn auto pas laat in het proces meer dan drie planken met elkaar verbonden zijn.
• Er worden grappen gemaakt over het "achterhouden" van hun voortgang, wat even verkeerd wordt geïnterpreteerd als een racistische term, wat leidt tot een heen-en-weer-gesprek over "slachtoffermentaliteit".
• Wanneer het wiel van een van de teams tijdens het testen splijt, roept Cody uit dat ze nu nul functionerende wielen hebben en viert hij dit als een concurrentievoordeel.

Aan het einde van de dagen is iedereen uitgeput, ze hebben het over vroege ochtenden en dat ze op energiedrankjes leven, maar ze blijven de humor hoog houden.

Conclusie: een houten auto-concept dat half komedie, half techniek is

Deel 1 van "The WhistlinDiesel Wooden Car Challenge" eindigt met alle vier de teams die hun creatieve maar kwetsbare machines laten zien:

• Brady & Jeff leveren een compact, volledig uitgerust voertuig dat er het meest uitziet als een normale kleine auto, maar dat mechanisch kwetsbaar blijkt te zijn.
• Danny & Rick produceren de meest theatrale constructie, compleet met ingebouwde vlammeneffecten en een oversized voetafdruk, maar ze hebben moeite om de betrouwbaarheid van de aandrijving te handhaven.
• Tyler & Doug creëren "Trunk", een tractor-geïnspireerde, zaagmolen-achtige machine met serieus vakmanschap en massa, die bewondering oproept bij Cody's grootvader en anderen.
• Cody & Opa Bob bouwen de meest auto-achtige houten carrosserie, compleet met uitgehouwen brandstoftank en comfortabele cockpit, maar ze krijgen te maken met problemen met de aandrijving tijdens de eerste echte uitstap.

Gedurende de hele uitdaging ligt de nadruk op het plezier en de creativiteit, en niet zozeer op het winnen. Cody en de andere deelnemers laten zien dat het mogelijk is om een uitdagend project aan te gaan en er tegelijkertijd van te genieten.

Deel 1 van "The WhistlinDiesel Wooden Car Challenge" is een leuke en vermakelijke video die laat zien dat het mogelijk is om een uitdagend project aan te gaan en er tegelijkertijd van te genieten. De video is een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in auto's, techniek of gewoon een goede tijd.