Een nachtmerrie voor Bugatti-eigenaren: Mark McCann en zijn strijd met de "onrepareerbare" versnellingsbak.

YouTuber Mark McCann uit Engeland is de eigenaar geworden van een van de duurste en meest "problematische" auto's in de autowereld: een kapotte, door Mansory getunede Bugatti Veyron. Hij kocht de auto voor ongeveer 900.000 pond, wat aanzienlijk onder de marktprijs van ongeveer 1,5 miljoen pond ligt, waardoor het een risicovol project is met een groot potentieel voor winst.

Waarom hij de Veyron in de eerste plaats kocht

Mark legt uit dat de marktprijs van de Bugatti Veyron de laatste tijd aanzienlijk is gestegen, maar dat de meeste beschikbare auto's meer dan 1,5 miljoen pond kosten. Toen hij een aanbieding kreeg voor een Veyron voor ongeveer de helft van de marktprijs, aarzelde hij niet. Maar de auto was niet alleen goedkoper; hij was in feite in twee delen gesplitst, het motorblok en het chassis, en had een groot probleem: de versnellingsbak kon niet op de gebruikelijke manier worden gerepareerd.

Wat is het fundamentele probleem?

Het belangrijkste probleem is dat Mark de Veyron eigenlijk koopt als een auto die "aan het einde van zijn levensduur" is. Zijn collega, die hij omschrijft als "de wijste man in de autowereld", waarschuwt hem direct dat hij in feite een ontwikkelingsproject heeft verworven dat afhankelijk is van de succesvolle reparatie van de versnellingsbak. De basisversnellingsbak is een technisch hoogstandje van Anglo-Franse samenwerking: de ontwikkeling ervan werd geleid door het Britse bedrijf Ricardo, dat een zeventraps dubbele koppelingstransmissie (DCT) creëerde die in staat is om dagelijks en herhaaldelijk 1.000 pk te leveren, wat van F1-niveau is.

Waarom de versnellingsbak zo problematisch is

Het fundamentele probleem met de Bugatti Veyron is dat er in feite maar één plek ter wereld is waar een testopstelling voor deze transmissie beschikbaar is: bij de fabrikant Ricardo. Dit betekent dat als de versnellingsbak "in de auto" wordt gerepareerd, en na de reparatie blijkt dat er nog steeds iets mis is, het hele vervangingsproces opnieuw moet worden uitgevoerd, wat hoge kosten en tijdverspilling met zich meebrengt.

Wat er eerder met de versnellingsbak is gebeurd

Mark beschrijft dat het oorspronkelijke probleem van materiële aard is: de fabrikant gebruikte een aluminium deksel voor de versnellingsbak en een stalen dop voor het oliereservoir. Deze twee materialen kunnen, in aanwezigheid van water en zout, wat bekend staat als galvanische corrosie veroorzaken, waardoor de bouten zo vast komen te zitten dat ze meestal losdraaien. Blijkbaar is de bout tijdens een eerdere olieverversing uitgedraaid, en daarbij zijn kleine metaalsnippers ontstaan die mogelijk in de transmissie zijn terechtgekomen - een aanzienlijk defect.

Wat een nog groter probleem is om op te lossen

Mark wijst erop dat het niet om één enkel onderdeel in de versnellingsbak gaat, maar om tientallen componenten die problemen kunnen veroorzaken. De meeste van deze bevinden zich in het hydraulische systeem - selectievertakkingen, hydraulische leidingen, sensoren en elektronica - en hun defecten kunnen alleen betrouwbaar worden gedetecteerd tijdens het gebruik in de praktijk, wanneer alles al in de auto is gemonteerd. Dit maakt het project aanzienlijk ingewikkelder en duurder dan het in eerste instantie lijkt, om de bovengenoemde redenen.